| GİDER Yaşın taze iken gönül tarlana Umut tohumları ekilir gider Çabuk hazan düşer biten fidana Birer birer hepsi sökülür gider Hayat dallarını kökünden kırar Bakarsın kârından fazladır zarar Eskiyi anarsın düşünce sarar Kafana türlü şey takılır gider Dizin tutup bir komşuya varamam Gözde ferin söner önün göremem Hecelin tükenir dimdik duramam Hem boynun hem belin bükülür gider İki bastonunan zorla yürürsün Yorulursun farıdıksa farısın Neşen kaçar melül mahzun durursun Hevesin iştahın çekilir gider Hor görürler olmazsa da bir suçun Yolunu dur eder kervanın göçün Yüzlerin buruşur ağarır saçın Dişler birer birer dökülür gider Dilin dönmez olur kısalır sesin Kuş uçar boş kalır ömür kafesin Bir lahzada çıkar gider nefesin Dünyalık varlığın yok olur gider Verilen öğüdü duymayan beden Ahiri hesaba saymayan beden Dünyaları alsa doymayan beden Daracık çukura tıkılır gider Orda dersin dünya boş imiş meğer Nafile faniye vermişim değer Bir eser itibar koyduysan eğer Arkandan ağıtlar yakılır gider Tanrıkulu boşa yağıp ta estin Hani yoksun gayri örtülü üstün Bundan sonra senin ayrılmaz dostun Başına iki taş dikilir gider Âşık Hakkı Tanrıkulu Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir |